دیالکتیک اجتماعیـفضایی
لوفور ادعا میکند که صنعتی شدن، زمانی تولیدکنندهی شهرگرایی بود و اکنون محصول آن است
لوفور ادعا میکند که صنعتی شدن، زمانی تولیدکنندهی شهرگرایی بود و اکنون محصول آن است
جلد یک سرمایه دربارهی تعیین ارزشهای کار نیست بلکه دربارهی تعیین مقادیر پول و قیمتها است
يكی از مهمترين ادای سهمهای ديويد هاروی به بحثهای كنونی نظريهی ماركسيستی، پافشاری او بر اين است كه جهان، نه از «چيزها» بلكه از «فرايندها» تشكيل میشود.
زبانِ بازآفرینی میکوشد تلخیِ اعیانیسازی را شیرین جلوه دهد. دقیقاً به این خاطر که زبانِ اعیانیسازی بیانگر حیلهی طبقاتیِ موجود در « بازآفرینی» شهر است، در نتیجه از دید بسازبفروشها، سیاستمدارها و سرمایهدارها واژهی زشتی است
.درنتیجهی غلبهی کاسبکارسالاری شهری سوبسیدهای دولت محلی به سرمایه تعلق میگیرد در حالی که افق ارائهی خدمات به فقرا بیش از پیش رنگ میبازد
ادبیات گستردهی نظریهی اقتصادی مارکس عموماً توجه بسندهای به اصول روششناختیای که نظریهی مارکس بر آن اساس بنیان شده نداشته است
فضا احتمالاً پراستنادترین واژهای است که به جغرافیا هویت و کانونی وحدتبخش داده است.
هر چه بیشتر به یک جهانِ فضا-زمانِ رابطهای نزدیکتر میشویم، اندازهگیری بیش از پیش مسئلهانگیز و غامض میشود.
دغدغهی اصلی این فصل، همان چیزی است که من هدف نهایی نظریهی شهری انتقادی میدانم: عملیکردنِ مطالبهی حق بر شهر