آرشیو, سطح یک, شماره‌ی ۱۶ تابستان ۹۹, فضا, فضا و دموکراسی, فضا و فلسفه

ژئوکریتیسیسم (نقدِ‎ ‎جغرافیایی) در میانه‌ی چیزها: ‏ مکان، دگرگونی/واژگونی، و چشم‌اندازهای ادبیات تطبیقی

جغرافیانقادان بر این عقیده‌اند که یک رویکرد انتقادی مناسب به موضوعات، متون، و وقایعِ فضازمان‌مندِ مورد بررسی باید متاثر از پرکتیسی نظری باشد که قادر است با شرایط متغیر و متلونی مواجه شود که شرایط امکان خودِ نقد هستند. یعنی نظریه‌ی ژئوکریتیکال نوعی نقطه‌یِ ارشمیدسی ارائه می‌دهد، هر چند حالا لزومن غیرقطعی و موقتی، که از آن‌جا می‌توان موقعیت در میانه‌ی چیزها بودن را فهمید، و نظریه محرکی انتقادی‌ را برای بازتصویرپردازیِ این موقعیتِ مشخص درونِ نظامِ جهانی با نگاهی به گذشته و آینده‌اش فراهم می‌کند.

آرشیو, سطح یک, شماره‌ی ۱۵ بهار ۹۹, فضا, فضا و فلسفه

خوانش مارکس در ۱۹۶۵؛ روایتِ آلتوسر (و حلقه‌اش) و لوفور در ۲۰۱۶‏

لوفور برخلافِ آلتوسر، قرائت خود از تمامیِ آثار مارکس را تنها صرف شناسایی اهمیت تأثیرات هگلی بر مارکس نمی‌کند بلکه در عوض نشان می‌دهد مارکس با فکر هگلی است که تکمیل می‌شود علاوه‌ بر این تأکید می‌کند‌ که اومانیسم در سرتاسر نوشته‌های مارکس وجود دارد.

آرشیو, سطح یک, شماره‌ی ۱۵ بهار ۹۹, فضا, فضا و فلسفه

مقدمه‌ای بر اندیشه‌ی نانسی

ریشه‌های بستر فکری نانسی را می‌توان در رخداد یا گسست تفکر فلسفی غربی یافت که نام‌های خاص نیچه، هایدگر و فروید بر آن حک شده بود: در قول نیچه مبنی بر اینکه خدا مرده است و نقد وی بر متافیزیک افلاطونی و مسیحی، در متافیزیک به مثابه هستی-خدا-شناسی (انتوتئولوژی) در نظر هایدگر و تلاش .وی برای غلبه بر متافیزیک از رهگذر تفکر شعری، و در روانکاوی فروید به مثابه زوال توهم سوژه به مثابه نوعی خودآگاهی شفاف و ناب

آرشیو, سطح یک, شماره‌ی ۱۵ بهار ۹۹, فضا, فضا و برنامه‌ریزی, فضا و دموکراسی, فضا و سرمایه

دولت و جامعه

این متن با هدف نقد استالینیسم در اتحاد شوروی، و به طور خاص‌تر، نقد مدل استالینیستی دولت، هم در نظریه و هم در عمل، تدوین شده است. هدف اصلی لوفور فهمِ نظریِ رشد کیفیِ قدرت و فعالیتِ دولت طی قرن نوزدهم و بیستم است.

آرشیو, سطح سه, شماره‌ی ۱۵ بهار ۹۹, فضا, فضا و دموکراسی, فضا و سرمایه

آن‌جا که صدای مردم بر تن شهر نقش می‌بندد

گرافیتی مداخله‌ای‌ست از طریق افرادی که قدرت را در دست ندارند و از حقوق خود در شهر محروم گشته‌اند. کسانی که سعی در معنادارکردن فضا از طریق نقاشی و ثبت اعتراضات خود بر تن شهر دارند. به‌واسطه‌ نشانه‌شناسی، مجموعه‌ای از مفاهیم و معانی به اذهان شهروندان انتقال می‌یابد و این همان چیزی است که در لفظ لوفور، اهمیت هنری هم‌چون گرافیتی را در عرصه‌های همگانی تأیید می‌کند.

آرشیو, سطح یک, شماره‌ی ۱۵ بهار ۹۹, فضا, فضا و برنامه‌ریزی, فضا و سرمایه

طراحی شهری و اقتصاد سیاسی فضایی

فرم‌های شهری به میل و اراده خود بر روی زمین پدید نمی‌آیند. آنها در وهله نخست، منبعث از اقتصاد سیاسیِ زمان خود هستند و اساساً توسط آن تولید می‌شوند.

آرشیو, سطح سه, شماره‌ی ۱۵ بهار ۹۹, فضا, فضا و برنامه‌ریزی, فضا و فلسفه

دوگانه‌سازی وضعیت: ساختن-عمل-پراکتیس/نساختن-بی‌عملی-نظریه

در نگاهِ ایدئولوژیکِ نظامِ دانشیِ دیسیپلینِ شهرسازی، معمولاً ساختن-عمل-پراکتیس به عنوانِ ارزش­‌های مثبت، بر سویه‌­ی دیگر نساختن-بی‌عملی-نظریه به مثابه­‌ی ارزش­‌های منفی تقدم دارد. هم‌­ارز دانستنِ ساختن با عمل و پیوند خوردن آن با پراکتیس، وجهِ روشن و درخشان دوگانه است؛ که قرار گرفتنِ نساختن-بی­‌عملی-و نظریه­ را در وجهِ تاریک بدیهی نشان می­‌دهد.

آرشیو, سطح سه, شماره‌ی ۱۵ بهار ۹۹, فضا, فضا و برنامه‌ریزی, فضا و دموکراسی

پیوند اخلاق و ارزیابی در برنامه‌ریزی: مروری بر آرای ارنست الکساندر

الکساندر اخلاقِ برنامه‌ریزی را فراتر از ارزش‌های زیبایی‌شناختی می‌داند و دو اصل کلیدی که از نظر او این تمایز را برجسته می‌کنند مفهوم منفعت عمومی و مشارکت (به‌عنوان اخلاق رویه‌ای برنامه‌ریزی) هستند.

آرشیو, سطح یک, شماره‌ی ۱۴ زمستان ۹۸, فضا, فضا و برنامه‌ریزی, فضا و دموکراسی

ویروسِ کرونا و فلاسفه

جای هیچ تعجب ندارد که مثل یک جنگ درباره‌ی ویروس حرف می‌زنیم. تمهیدات و مقررات اضطراری ما را عملاً وادار به زیستن در شرایط و مقررات حکومت نظامی کرده‌اند. اما جنگ با دشمنی نامرئی که می‌تواند در وجود هر کسی لانه کند، مضحک‌ترینِ همه‌ی جنگ‌هاست. دشمن جایی بیرون نیست، بلکه درون ماست.

آرشیو, سطح یک, شماره‌ی ۱۴ زمستان ۹۸, فضا, فضا و برنامه‌ریزی, فضا و دموکراسی, فضا و سرمایه

رویکردی انتقادی به حل مسئله‌ی مسکن

کالایی‌سازی مسکن یگانه مسئله‌ی واقعی است. کالایی‌سازی به معنای در نظر گرفتن مسکن نه به عنوان یکی از ضرورت‌ها زندگی، یعنی چیزی که سرپناه، حمایت، خلوت، فضایی برای فعالیت‌های شخصی و خانوادگی، فراهم می‌آورد بلکه در عوض تلقی آن همچون چیزی است که خرید‌و‌فروش می‌شود و برای پول‌درآوردن به کار گرفته می‌شود.